رونمایی از بی‌همه چیز با هدیه تهرانی و پرویز پرستویی / فردوسی پور روی فرش قرمز / چرا هر روز نابه هنجاری و بی‌عدالتی می‌بینیم؟

رونمایی از بی‌همه چیز با هدیه تهرانی و پرویز پرستویینخستین روز از سی‌ونهمین دوره جشنواره ملی فیلم فجر با نمایش دو فیلم بلند سینمایی پیش خواهد رفت و در این میان «بی همه چیز» ساخته محسن قرایی و با نقش آفرینی هدیه تهرانی و پرویز پرستویی بیش از دیگر آثار نگاه‌ها را به خود جلب کرده است.

به گزارش «تابناک»؛ سینمای رسانه‌ها در روز نخست از سی‌ونهمین دوره جشنواره ملی فیلم فجر محل نمایش فیلم‌های «رمانتیسم عماد و طوبا» و «بی همه چیز» بود و در این میان، «بی‌همه چیز» ساخته محسن قرایی و با بازی هدیه تهرانی و پرویز پرستویی که ظاهراً گرته برداری از نمایش ملاقات با بانوی سالخورده است، توجه بیشتری را نسبت به خود جلب نمود.

 

برنامه سینماهای مردمی را از اینجا می‌توانید دانلود کنید

 

رُمانتیسم عماد و طوبا

ترکیب فیلم‌های سی و نهمین جشنواره فیلم فجر / هیچ کدام از فیلمسازان نسل اول و دوم سینما حضور ندارند! / تنها «قاتل و اهلی» حمید نعمت الله توقیف شد؟
کارگردان: کاوه صباغ‌زاده
نویسنده: کاوه صباغ زاده
تهیه‌کننده: مهدی صباغ‌زاده
بازیگران: حسام محمودی، الناز حبیبی، علی انصاریان و مرتضی علی عباس میرزایی
خلاصه داستان: وقتی سرنوشت برای اولین بار عماد و طوبا را رو به روی هم قرار داد، هر دو خوب می‌دانستند که عشق، بیشتر شبیه یک مهارت است، تا هیجان و تپش قلب.

 

فیلمسازی با رویاهای فانتزی

کاوه صباغ‌زاده با فیلم “رمانتیسم عماد و طوبا” در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد.

او متولد 1359 است و به واسطه پدرش مهدی صباغ زاده از دوران کودکی با فضای سینما آشنا بود. کاوه صباغ‌زاده سال‌ها در فضای دستیاری در سینما فعالیت کرد و در نهایت تحصیلات خود در رشته سینما از کالج CCE کانادا را نیمه رها کرد و بار دیگر به فضای سینما بازگشت.

او نویسندگی آثار کوتاهی چون «یازده و نیم»، «سر راه لوکیشن»،«تهوع»،«نمی‌دونم فرا چی میشه»،«خواب زدگی»، «برشی کوتاه از یک واقعه» برعهده گرفت و «یازده و نیم»،«سه راه لوکیشن»،«تهوع»، «نمی‌دونم فرا چی میشه» را کارگردانی کرد.

صباغ‌زاده در نهایت سال 1395 تصمیم به ساخت نخستین فیلم بلند سینمایی خود می‌گیرد و «ایتالیا ایتالیا» را بر اساس داستان کوتاه «یک موضوع موقت» اثر جومپا لاهیری نوشت و آن را در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر برای نخستین بار به نمایش درآورد. این فیلم در همان سال نامزد دریافتت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر اول زن و بهترین چهره‌پردازی شد و در جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران نیز نامزد بهترین کارگردان اول و بهترین بازیگر اول زن شد. این فیلم جایزه بهترین بازیگر زن از جشنواره تامیل نروژ را برای سارا بهرامی به ارمغان آورد.

درست سه سال بعد «کاوه صباغ‌زاده» بار دیگر در همان حال و هوا به سراغ ساخت فیلم دوم خود یعنی «رمانتیسم عماد و طوبا» رفت، فیلمنامه این فیلم سینمایی نیز در ژانر کمدی، رمانتیک، فانتزی نوشته شده و اقتباسی آزاد از کتابی نوشته آلن دوباتن است که توسط کاوه صباغ‌زاده به نگارش درآمده است.

در خلاصه داستان دومین فیلم بلند سینمایی این کارگردان آمده است: «وقتی سرنوشت برای اولین بار عماد و طوبا را روبروی هم قرارداد، هر دو خوب می‌دانستند که عشق بیشتر یک مهارت است تا هیجان و تپش قلب و خارش پوست…»

در «رمانتیسم عماد و طوبا» بازیگرانی چون حسام محمودی، الناز حبیبی، علی انصاریان، مرتضی علی عباس میرزایی، ستایش تارانی، سانیا رمضانی، سام ولی پور به ایفای نقش پرداخته‌اند.

 

فیلم درباره تحکیم خانواده است / برای انصاریان هم آرزوی سلامتی می‌کنم

نشست را حمیدرضا مدقق کارشناس مجری نشست با آرزوی سلامتی برای علی انصاریان آغاز کرد. در ابتدا عوامل حاضر در نشست، صحبت‌های ابتدایی‌شان را آغاز کردند. تریبون به کاوه صباغ‌زاده کارگردان این اثر سینمایی رسید و او بیان کرد: فیلم سختی بود برعکس “ایتالیا ایتالیا” که در چهار شبانه روز روایت می‌شد، این فیلم درباره همه زندگی بود به لحاظ اجرا و فضاسازی بسیار سخت و پیچیده بود بعد از فیلمبرداری کار پس تولید به دلیل کرونا خیلی طول کشید.

الناز حبیبی بازیگر اصلی فیلم تأکید کرد: از نظر فضاسازی برای من کار سختی بود و چنین تجربه‌ای را پیش از این نداشتم.

مهدی صباغ‌زاده تهیه‌کننده فیلم در پاسخ به این سؤال که آیا این فیلم می‌تواند گیشه خوبی داشته باشد، بیان کرد: به نظرم این فیلم با مخاطب خود تا اینجا ارتباط برقرار کرده، حداقل این است که گفته‌اند حال ما بعد از تماشای فیلم خوب است، این فیلم درباره تحکیم خانواده است، برای آقای انصاریان هم آرزوی سلامتی می‌کنم و امیدوارم فیلم در اکران عمومی هم موفق باشد.

شهرام نجاریان مدیر فیلمبرداری فیلم درباره فضای رنگ‌آمیزی شده و یا به قولی خوش آب و رنگ بودن فیلم، تصریح کرد: برای سلامتی علی انصاریان دعا می‌کنم. رنگ این فیلم ماحصل جلسات گروهی ما بود. فضای فانتزی و رنگارنگ در همه سکانس‌ها دیده می‌شد و این کار خوب نتیجه همکاری همه ما است.

محسن دارسنج گریمور این اثر درباره گریم علی انصاریان هم بیان کرد: روند زمانی را در گریم همه بازیگران می‌دیدم. آقای انصاریان چون جا افتادهتر هستند، گریمشان بیشتر در فیلم دیده شد.

محمدرضا میرزامحمدی طراح صحنه و لباس درباره رنگ آمیزی فیلم گفت: ما باید تغییرات زمان را نشان می‌دادیم و چون کار فانتزی بود خیلی راحت نمی‌شد این کار را کرد. اما طبق صحبت‌هایی که با هم داشتیم، سعی کردیم از پسش بربیایم.

پگاه احمدی تدوینگر این فیلم با اشاره به جای خالی این فیلم در سینمای ایران، بیان کرد: این ژانر تقریباً در سینمای ایران نیست و تدوینش سخت بود. پروسه کار به خاطر کرونا طولانی شد و من سعی کردم در راستای فیلمنامه و ذهنیت کارگردان پیش بروم.

کاوه صباغ‌زاده در پاسخ به پرسش خبرنگاری مبنی بر حذف بخش نگاه نو از جشنواره فجر گفت: دوره سی و پنجم تجربه خوبی بود تبعیض از بین رفته بود و همه با هم داوری و دیده می‌شدند. حذف این بخش در سال جاری هم اتفاق خوبی است، بخش نگاه نوع یک بخش زائد است.

این کارگردان درباره وجود صحنه‌های کمتر دیده شده در سینمای ایران در این فیلم بیان کرد: فضاسازی اصولاً کار سختی است.

میرزا محمدی هم در این زمینه توضیح داد: هر پلانی سخت بود چون پلان به پلان تغییر لوکیشن داشتیم. صحنه‌های داشتیم که چالش برانگیز بود. این اولین باری که کار فانتزی انجام می‌دادم برای چنین کاری باید تماماً خلاقیت به خرج می‌دادیم از این جهت کار بیشتری از ما برد.

کاوه صباغ‌زاده درپاسخ به سؤال خبرنگار تسنیم مبنی بر اینکه قبول دارید اینکه یک کار کمدی را به رمانتیک تبدیل کرده‌اید، گفت: فیلم من بیشتر از اینکه کمدی باشد فیلم شادی است کمدی مرسومی نیست. فیلم بعدی من نه کمدی نه فانتزی است بلکه یک کار درام عاشقانه است.

مهدی صباغ‌زاده درباره قالب فیلم و در پاسخ به این پرسش که صرف پدر کارگردان بودن تهیه‌کنندگی این اثر را پذیرفته یا دلایل دیگری داشته است، اشاره کرد: وقتی فیلمنامه را خواندم پیچیدگی فیلمنامه برایم جذاب بود، احساس کردم مخارج سنگینی دارد و همینطور هم شد. جدای از اینکه پدر کاوه‌ام، فکر می‌کنم این نوع موضوعات و این نوع فضاها در سینمای ایران کم است. این روزها سینمای ایران حال خوبی ندارد اما حالا می‌شود با ماسک و فاصله به سینما رفت. به سینما بیایم، فیلم ببینیم و… هیچ مکانی بهتر از سینما نیست.

الناز حبیبی درباره کاندیدای دیگر نقش او در این فیلم، توضیح داد: ما خیلی با کارگردان صحبت کردیم و نشست زیادی داشتیم که آیا می‌شود چند سن مختلف را کار کرد یا نه. این فیلم کار سختی برای همه بود. جای انصاریان خالی است او انرژی گروه بود، ای‌کاش حالا اینجا کنارمان بود.

کاوه صباغ‌زاده درباره بخش‌های فانتزی فیلمش گفت: نمی‌شود فیلم فانتزی ساخت اما هیچ بخش رئالی در آن نگذاشت. این دو کنار هم باید باشند.

مهدی صباغ‌زاده تهیه‌کننده این فیلم سینمایی با اشاره تجربه همکاری قبلی خود با پسرش گفت: با بخش‌هایی از “ایتالیا ایتالیا” موافق نبودم در این فیلم هم با فیلمبرداری کمی اختلاف نظر داشتم ولی وقتی نتیجه را روی پرده دیدم، متوجه شدم کار خوب پیش رفته است، تدوین و…. امروز نوبت نسل جدید است که سینما را به دست بگیرند تا از این موقعیت تلخ جامعه خارج شویم و به جایی برسیم که کمی به سینما تنوع بدهیم.

کاوه صباغ‌زاده تأکید کرد: فیلم‌هایی که در سینمای ما تولید می‌شود آنقدر شبیه به هم هستند که سینمای ما یکنواخت شده، ذهنیت فیلمسازان و عوامل پشت صحنه و صحنه یک شکل شده احساس می‌کنم آدم‌ها اهل ریسک نیستند. ما سر این فیلم گزینه‌های دیگری هم داشتیم اما گاهی بازیگران آنقدر نقش‌های یکسان بازی می‌کنند که وقتی نقش جدید به آنها پیشنهاد می‌دهند نمی‌پذیرند ریسک کنند اما بازیگران ما پذیرفتند، ویژگی نترس بودن و ریسک کردن در سینمای ما کم است.

الناز حبیبی در پایان گفت: در این دنیای مدرن که همه چیز به سمت مدرن بودن پیش رفته به نظرم “رمانتیسم عماد و طوبا” رویا و رویاپردازی را به تماشاچی هدیه می‌دهد.

 

بی همه چیز

ترکیب فیلم‌های سی و نهمین جشنواره فیلم فجر / هیچ کدام از فیلمسازان نسل اول و دوم سینما حضور ندارند! / تنها «قاتل و اهلی» حمید نعمت الله توقیف شد؟
کارگردان: محسن قرایی
نویسنده: محسن قرایی، محمد داودی
تهیه‌کننده: جواد نوروزبیگی
بازیگران: پرویز پرستویی، هدیه تهرانی، هادی حجازی‌فر، باران کوثری، مهتاب نصیرپور، پدرام شریفی، لاله مرزبان، بابک کریمی،
فرید سجادی حسینی، زهیر یاری، عیسی یوسفی پور، خسرو پسیانی، مهدی صباغی، عرفان ناصری، محسن نوری، مهران وثوقی، رویا بختیاری، آسیه سلطانی، نسیم فروغ، سارا افشار، اسدالله منجزی، امیر شاه علی و محمدمهدی بخشی
خلاصه داستان: روستایی دورافتاده سالهاست که رونقِ پیشین را ندارد. ساکنان یا کوچِ اجباری کرده‌اند، یا اگر مانده‌اند، در فقر و بدبختی به سرمی‌برند. روستا اما مهمانی دارد که خود در همین جا متولد شده و از کوچش ۲۰ سالی می‌گذرد، او متمول است و اهالی در خیالِ اینکه او آمده تا روستا را از این فلاکت نجات دهد، رویاپردازی می‌کنند… . 

 

مهندسی که فیلمساز شد

محسن قرایی نویسنده و کارگردان با سومین فیلم بلند سینمایی خود«بدون همه چیز» در جشنواره فیلم فجر حضور دارد.  او که در کارنامه کاری خود ساخت آثار اجتماعی را به ثبت رسانده است، در «بدون همه چیز» نیز به سراغ موضوعی ملتهب از دل اجتماع رفته است.

دستیاری بزرگان سینمای ایران
محسن قرایی متولد بهمن 1362  که در رشته مهندسی عمران از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شده است. او  ابتدا با دستیاری وارد فضای سینما شد و دستیاری فیلمسازانی چون بهرام بیضایی، رضا میرکریمی، محسن عبدالوهاب را برعهده داشته است. قرایی  سال 1391 با فیلم «خسته نباشید» کارگردانی را به شکل مشترک با افشین هاشمی آغاز کرد. دوستی و رفاقتی که در طول این سال‌ها میان این دو شکل گرفت، باعث به وجود آمدن نوعی نگاه مشترک در آن‌ها شد؛ به‌گونه‌ای که می‌توان گفت یک نوع سلیقه‌ سینمایی مشترک در میانشان دیده شد و حاصل این نگاه مشترک ساخت فیلم «خسته نباشید» به کارگردانی مشترک بود.

چهار سال بعد قرایی فیلم «سدمعبر» را ساخت. فیلمی که به قلم سعید روستایی نوشته شد و در سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر هرچند در چهار بخش بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و زن، بهترین فیلمنامه و بهترین تدوین نامزد دریافت سیمرغ بلورین شد، اما به هیچ یک از آن‌ها دست نیافت و در نهایت در جشنواره گلدن گلوبال مالزی جایزه بهترین بازی نقش اول مرد برای حامد بهداد به دست آمد. این فیلم همچنین جایزه جشن انجمن منتقدان سینمای ایران را بار دیگر برای حامد بهداد که بازیگر نقش اصلی فیلم بود به ارمغان آورد و در نهایت نیز جایزه بهترین فیلم ازجشنواره فیلم پوسان به قرایی رسید .

وقفه طولانی برای بازگشت به کارگردانی
قرایی پس از «سدمعبر» به نوعی کارگردانی را کنار گذاشت و بار دیگر به عرصه نگارش بازگشت و برای رضا میرکریمی به عنوان نویسنده «قصرشیرین» را با محمد داوودی نوشت. این بار نیز قرایی خوش درخشید و موفق به دریافت جایزه بهترین فیلمنامه از سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجرشد.  پس از دریافت این جوایز، حالا او باید با قدرت بیشتری به عرصه کارگردانی بازگردد. بنابراین  دو سال پس از این اتفاق، قرایی بار دیگر همکاری با داوودی را که تجربه خوبی بود تکرار کرد و به سراغ ساخت فیلم «بدون همه چیز» رفت. فیلمی که همانند دو  فیلم قبلی کارگردان موضوعی اجتماعی را در بر می‌گیرد. پرویز پرستویی، هدیه تهرانی، هادی حجازی‌فر، باران کوثری، مهتاب نصیرپور، پدرام شریفی، بابک کریمی، فرید سجادی حسینی، لاله مرزبان، زهیر یاری، عیسی یوسفی پور، خسرو پسیانی، مهدی صباغی، عرفان ناصری، محسن نوری، مهران وثوقی، رویا بختیاری، اسدالله منجزی، آسیه سلطانی، نسیم فروغ، سارا افشار، امیر شاه علی، محمدمهدی بخشی در «بدون همه چیز» به ایفای نقش پرداخته‌اند.

فیلم‌هایی که نباید در امتداد هم باشند
قرایی در گفت‌وگویی درباره مسائل اجتماعی و پرداختن صریح به زخم یا دردی از اجتماع در سینما و شباهت آثار فیلمساز به یکدیگر می‌گوید: خیلی به این اعتقاد ندارم که همه فیلم‌های یک فیلم‌ساز باید در امتداد یکدیگر و در یک ژانر و یک گونه باشند یا اینکه شباهت مستقیم این‌چنینی با یکدیگر داشته باشند. تصور من این‌گونه است که من بعنوان فیلم ساز باید داستانی را روایت کنم که مخاطب آن را دوست داشته باشد و بتوانم مخاطب خود را راضی کنم؛ در اصطلاح عامه، فیلم خوبی بسازم. بیشترین بخشی که روی آن تمرکز دارم همین است. حقیقتن فکر می‌کنم که نگاه اینچنینی به فیلمِ قبل و اساسن به عقب، مقداری دست فیلم‌ساز را برای فیلم بعدی‌اش می‌بندد. تصورم به عنوان یک فیلم‌ساز جوان این است که وقتی فیلمی را ساختید و مواجهه مخاطب با آن تمام شد، باید آن را کنار بگذارید و به فیلم بعدی فکر کنید. فکر نمی‌کنم که در فیلم قبلی این کار را کردم بنابراین باید در همان حیطه قبلی کار کنم. این تفکر و تامل فیلم‌ساز و مواجهه او با اطرافش باعث می‌شود که او دچار خودسانسوری و محدودیت شود.

 

هدیه تهرانی نیامد، فردوسی‌‌پور روی فرش قرمز رفت! / درگیری لفظی تهیه‌کننده به خاطر شهاب حسینی!

هدیه تهرانی مثل همیشه که عادت ندارد در نشست‌ بررسی فیلم‌هایش حضور پیدا نمی‌کند در نشست “بی‌همه چیز” هم حاضر نشد و جای خودش را به حضور قابل تأمل عادل فردوسی‌‌پور روی فرش قرمز داد. البته هادی حجازی‌فر هم در میان بازیگران و عوامل دیده نشد؛ بابک کریمی، لاله مرزبان و چندی دیگر از عوامل این فیلم سینمایی حاضر بودند و در جریان تماشای فیلم در کنار عوامل “بی‌همه‌چیز” بودند.

بعد از گذشت لحظاتی از نشست خبری، باران کوثری ترجیح داد به دلیل حضور دیگر عوامل روی صحنه، جای خودش را به یکی از عوامل پشت صحنه “بی‌همه‌چیز” داد. در بخش پایانی نشست خبری دیگر عوامل فیلم با تشویق بازیگران و عوامل و خبرنگاران، روی صحنه آمدند اما تمام شدن ساعتِ نشست اجازه نداد که همه در صحنه حاضر شوند. 

نشست با این سؤال از محسن قرایی نویسنده و کارگردان اثر  آغاز شد که درباره اقتباس فیلمنامه “بی‌همه‌چیز” گفت: من متن نمایشنامه “ملاقات با بانوی سالخورده” را در دوران دانشجویی خواندم و از همان موقع به فکر ساخت این فیلم بودم اما صبر کردم تا دو فیلم بسازم و شرایط برای ساخت این فیلم ایجاد شد. 

پرستویی درباره حضورش در فیلم “بی‌همه چیز” اضافه کرد: من در ابتدا اگر این فیلم را دوست نداشتم به هیچ وجه در آن بازی نمی‌کردم، قرایی را از سال‌ها پیش می‌شناسم و به طور کلی به نوعی حضور در چنین فیلمی را وظیفه خودم می‌دانم. من به شدت از پایان این فیلم راضی‌ام به نوعی پایان این فیلم شرایط فعلی خود من است، وقتی من قصه را خواندم شخصیت امیر را به شدت نزدیک به شخصیت خودم دیدم. 

قرایی درباره هدف خود در سینما اضافه کرد: من را به عنوان کارگردان بشناسید، اساساً خودم را کارگردان می‌دانم اما در کار ما فیلمنامه نویسی و کارگردانی را نمی توان زیاد تفکیک کرد. اما در قبال این فیلم دوست داشتم خودم نگارشش را بر عهده داشته باشم. 

وی در همین راستا تأکید کرد: هر فیلم در نوع خودش تجربه متفاوتی است، کار کردن در ژانرهای مختلف برای من همیشه جذاب بوده است و قرار نیست اگر فیلم قبلی‌ام در فضای ملتهب شهری بوده مابقی آثارم در همان فضا شکل گیرد. من در فیلم از چیزی که می‌بینیم و تأثیر می‌گیرم فیلمم را می‌سازم. این فیلم بسط کامل به دوره تاریخی خاصی نیست منتها بدون شک من فکر می‌کنم که فیلم کاملاً بیانگر نظر من در قبال اتفاقات است.

باران کوثری درباره اینکه می‌تواند با نقشی که در فیلم “بی‌همه‌چیز” ایفا کرده خودش را جزو برگزیدگان بداند، گفت: چیز مهمی که از مادرم یاد گرفته‌ام این است که به جایزه فکر نکنم اما این به معنی نیست که از جایزه خوشم نیاید گرفتن این نقش و لذت پروسه اجرا برای من کافی بوده طبیعی است که حتی نامزد شدن در آن برایم مهم خواهد بود. اما فکر می‌کنم پیشنهاد چنین نقشی خودش یک جایزه است.

پرستویی در قبال کم کار شدن خود در سینما افزود: خوشحالم از اینکه کم‌کارم، از همان روزهای شروع بازیگری به من یاد دادند که هرچه کمتر بازی کنم بهتر است. من به شخصه از تمام هنروران سینما تشکر می‌کنم، هنروران این فیلم نزدیک به چهار ماه در این فیلم زحمت و رنج کشیدند، من اگر هر چه بودم باور کنید از حس همان هنرورانی بود که در کنار من بودند تا قابل باور باشم. 

قرایی در همین رابطه ادامه داد: گروه این فیلم در سخت‌ترین لحظات یک لحظه خم به ابرو نیاورند نیاوردند، این گروه اگر پشت من نبودند به هیچ وجه فیلم به این کیفیت نمی رسید. به شخصه قدردان تک تک زحماتی که این عزیزان کشیدند هستم. 

جواد نوروزبیگی در پاسخ به سؤالی درباره عدم حضور شهاب حسینی در فیلم، با خبرنگاران بگو مگو کرد و گفت: شهاب حسینی به دلایل درون گروهی از اثر جدا شد و ترجیح می دهم بیشتر در این باره صحبت نکنم. 

قرایی درباره کاراکتر پرستویی در فیلم افزود: کاراکتر امیر به طور کامل خاکستری است، وی در گذشته خطایی کرده و باز هم می تواند خطاکار باشد، این شخصیت در انتهای فیلم به ته خط رسیده است، وی همه چیز خود را از دست داده است و هیچکس را پشت سر خود نمی بیند، به همین دلیل است که در انتها چنین تصمیمی می‌گیرد.

پرستویی درباره کاراکتر بحث‌برانگیز امیر، تأکید کرد: شخصیت امیر یک جاهایی مقصر است یک جاهایی نیست اما خیلی هم بیگناه نیست و به شرایط زیست برمی‌گردد عواملی مختلفی دست به دست هم داده‌اند که یک جاهایی مقصر باشد و یک جاهایی نه‌. روزی که قصه را خواندم، احساس کردم زندگی من مثل امیر است. اصلاً من هم مثل امیر شده‌ام به چه کسی باید اعتماد کرد؟ چه باید کرد؟ چرا هر روز نابه هنجاری و بی‌عدالتی می‌بینیم؟ چرا به جایی می‌رسیم که سکوت می‌کنیم؟ چقدر من ضربه از دنیای مجازی خورده‌ام؟

او در ادامه انتقادهای خود، تصریح کرد: من گوشم را بستم فکر کردم اگر تحت تاثیر قرار بگیرم باید بگذارم بروم اما من اهل رفتن نیستم با گفتن این حرف‌ها برخی فکر می‌کنند ما ریاکاریم ولی عیبی ندارد، من این ریاکاری را دوست دارم. من امیر و اتفاقات این فیلم را در جامعه خودمان می‌بینم.

 

 

این خبر تا پایان روز نخست جشنواره تکمیل می‌شود

لندر

فیدکلاد

تکنولوژی

فناوری

ردیاب خودرو

پدیاتک

تک برنر